Jullie barsten natuurlijk van nieuwsgierigheid over mijn verjaardagsfeest – nou, het was een sprookje!

Het begon al met een prachtig sprookje van een tinnen soldaatje en een papieren danseresje op het nog-één-nachtje-slapen-kampvuurfeest en het sprookje ging door, want op mijn eigen verjaardag (negen is ook een magisch getal natuurlijk; drie keer drie), mocht ik drie wensen doen!

Mijn grootste wens, weten jullie, was dat al mijn vrienden en de magische dieren op mijn verjaardagsfeest zouden komen. Nou, dat heb ik geweten! Werkelijk ie-der-een was er. En ze hadden ook nog weer hun ouders, zusjes en broertjes en buren en vrienden meegenomen, super! En op een feest moet gedanst, dus mijn tweede wens (dat ze zouden gaan dansen) ging ook al gauw in vervulling. Fee Jacquerilla toverde alles bij elkaar met haar toverstaf, maar soms is het al genoeg om alleen maar heel diep vanbinnen iets te wensen. Bijvoorbeeld als je heel erg verliefd bent en graag wil dat Hij naar je kijkt...daar had ik de fee niet voor nodig ;-) Hij keek! En ik weet zeker dat het komt omdat ik het heel diep van binnen wenste, wat mijn moeder verder ook zegt (ze zingt dan dat liedje ♪ "don't push it, don't force it, let it happen naturally, love will surely happen, if love was meant to be" ♪)

Voor mijn derde wens was geloof ik echt de toverstaf van Jacquerilla nodig, want ik wilde ook nog de krant om te lezen wat er allemaal was gebeurd in de voorbereidingen. Dat is wel spannend, om te lezen wat iedereen gedaan had om mijn verjaardag tot zo’n superfeest te maken! Nou had ik al aan de schaduwen gezien dat jullie druk bezig waren geweest. En elke nacht was Babylon een stukje mooier geworden, maar ongelooflijk! Jullie moeten magische krachten hebben aangeroepen om zo hard door te werken. En dan te weten dat dat allemaal voor mijn verjaardag was! Ik voel me erg vereerd. Dit is veel meer dan ik had durven dromen (toch nog!). Mijn moeder stond er natuurlijk helemaal van te kijken. "Ze moeten wel heel veel van je houden, Lotte", zei ze. En daar moet ik dan weer even van blozen...

Dus, lieve kinderen & kunstenaars, iedereen: bedankt!

En dan donderdag ook nog een after-party...ik word er bijna verlegen van...

hele dikke kussen van Lotte

Vandaag is de grote dag! Vandaag ben ik n e g e n! Ik voel me zo groot...al bijna tien!
En vanmiddag mijn verjaardagsfeest...oef wat ben ik zenuwachtig.

Gisteravond gloeide het kampvuur. Ik moest wel even mijn boomhut uitkomen, ook al waren er al die grote mensen, ik was té nieuwsgierig... En het was reuzegezellig en relaxed. Dus ik durfde zomaar een zelfbedacht verhaal voor te lezen en iedereen klapte. En toen las Caroline mijn blog voor en Piet van der Pas een mooi ouderwets kampvuurverhaal over een tinnen soldaatje dat eindigde in het vuur. Er werden ouderwetse liedjes getokkeld op gitaren en brood van stokken gegeten. Iemand speelde met een moderne ouderwetse diabolo, kortom, het was ouderwets gezellig. Ik koesterde me in die warmte en gezelligheid.

Vandaag zindert het, dat voel ik zelfs door de dikke bast van mijn boomhut. Er staat iets te gebeuren, groter dan mijn verjaardagsfeest. De dieren staan in een halve kring op de dansvloer en kijken verwachtingsvol rond Niemand heeft tijd, iedereen is net iets drukker dan anders. Storm op komst, zei mijn moeder. Ik hoop het niet want dan valt mijn feestje in het water. Maar op bomenradar staat dat het vanmiddag droog blijft, en daar houd ik mij aan vast.

Morgen vertel ik jullie nog van mijn verjaardagsfeest en dan stop ik weer een tijdje met bloggen...

kusje,
Lotte

Weet je waar ik zin in heb? Zo'n lekker boven het vuur geroosterd broodje, dát is zo feestelijk! En geen feest zonder lekker eten, toch? Helaas heb ik geen recepten uit het oude Babylon - sturen jullie ze op als je iets weet? Dan kan ik dat gaan maken voor mijn verjaardag, want ik hoorde dat de kok ziek is, dus die kan me niet meer helpen... Je mag ook je eigen favoriete recept opsturen. Ik weet alleen nog niet hoeveel mensen en dieren er komen.
Vanavond is er kampvuur en ik ga zeker vanachter een boom stiekem kijken. Ik durf nog niet het dorp zelf in, niet met al die mensen en niet voor mijn verjaardag, eigenlijk ben ik best wel verlegen... Nog maar één nachtje slapen! Spannend!

Het is heel bijzonder dat in drie weken heel Babylon weer herbouwd is. Eerst heb je alleen een strook tussen het spoor en een oud transformatorhuis. Dan komen de grafittiartiesten die het trafohuis opvrolijken met het beest dat me altijd uitzwaaide als ik met de trein naar Rotterdam ging. En dan ineens is het huis geverfd en staan er allemaal kleurige woonwagens en tenten en huizen op een stukje land wat je daarvoor nooit was opgevallen. Als een bloem die opbloeit uit een wat saaie groene struik. En wat een kleurige bloem! (en heb je de zoete bramen al geproefd die er aan diezelfde struik groeien...)

Er zijn mensen die het jammer vinden dat het maar tijdelijk is, dat Babylon altijd moet blijven, maar altijd feest is ook saai. Juist de afwisseling en het tijdelijke maakt het mooi en aantrekkelijk. Er zijn monniken in Tibet die schilderijen maken op de grond met gekleurd zand. Als het af is, vegen ze het bij elkaar en is de vloer weer grauw. Je bent geneigd veel preciezer te kijken als weet dat het daarna weer weg is. Je ogen nemen als het ware een foto en je wil elk detail in je opnemen - straks is het voorbij! Dat heb ik ook met feestjes of iets tijdelijks als Babylon. Goed opletten, alles in me opnemen, elk geluid horen, want straks is het voorbij. En dan is het een herinnering geworden, die ik plak in mijn Grote Boek van de Goede Herinneringen. Dat is een heel dik boek met allemaal momenten die alweer voorbij zijn, maar die ik altijd zal onthouden. Zoals mijn vorige verjaardag...zou mijn negende verjaardag net zo geweldig worden?
Vast wel, als jullie maar allemaal komen!

kus,
Lotte

Jongens en meisjes wat wordt Babylon toch mooi!

De hangende tuinen die mijn oudoom Nebukadnezar liet maken waren een van de zeven wereldwonderen, maar om even in drie weken zo'n borrelende magische stad te bouwen met zoveel prachtige, lieve en magische inwoners, dat mag toch wel het achtste wereldwonder heten. Alle kinderen en kunstenaars werken zo hard en geconcentreerd aan de stad, en het wordt zo magisch mooi; ik word er helemaal blij van. Ik denk dat de dieren zo weinig tegen me zeggen omdat ze zo hard aan het werk zijn. Vannacht hoorde ik de schaduwen al zingen en stampen en dansen...het leek wel feest!

Als ze maar tijd hebben om tussen al dat werken door nog op mijn verjaardagsfeest donderdag te komen...En de kinderen! En natuurlijk die ene jongen <3, je weet wel, die leuke. Mijn allermooiste verjaardagscadeau zou zijn als alle inwoners van Babylon op mijn verjaardag zouden komen...*zucht* Dan stel ik me voor dat iedereen zich prachtig aankleedt (nu heeft iedereen natuurlijk oude kleren aan voor het werken en knutselen), en dat er muziek is en theater en magie... De gedachte alleen al! Overdag als ik dagdroom, dan zie ik het feest al voor me: de grote Egyptische stoel de Rinné aan het bouwen is, is dan voor mij, en het meisje in de witte jurk komt me dan halen, en er is een optocht, en dansen en zingen en cadeautjes...

Misschien heeft mijn moeder wel gelijk. Misschien is straks iedereen veel te druk met het bouwen van Babylon en hebben ze helemaal geen tijd voor mijn verjaardagsfeest. Maar dat is niet erg, zeg ik dan tegen mezelf, dan ga ik lekker bramen plukken met Gaat-naar-de-Bakker, want die kan overal bij. Heb je de grote draak Brons al gezien? Die kan vuur spuwen, maar alleen om twaalf uur 's nachts! En de magische hagedis Hicarus geeft dan groen licht, heel sprookjesachtig. De prikgorkel Roepi kan heel hoog zingen en zachtjes neuriën. En dat is eigenlijk al een feestje...elke nacht. Zelfs als iedereen het te druk heeft voor mijn verjaardag heb ik mijn feestje al zeker twee weken gehad! Dat is het! Weet je, als je geen feest krijgt, dan moet je het zelf maken. Dan lig je in bed, met het dekbed hoogopgetrokken tot je kin (het allerfijnste is als je lekker bent ingestopt), en dan doe je je ogen dicht...en dan heb je je eigen feestje met je eigen fantasiebeesten. Met lichtjes, nee vuurwerk, en muziek, en cadeautjes. Dan maak je het helemaal zelf. Vannacht kom ik mijn boomhut niet uit. Vannacht vier ik mijn eigen feestje, lekker twee dagen te vroeg!

...nog twee nachtjes dromen...

kusje!
Lotte

Er is iets aan de hand. Zelfs Gaat naar de Bakker wil me niets meer vertellen. Ze houden iets voor me achter en de schaduwen beginnen de fluisteren als ik eraan kom. De dieren werden ineens stil toen ik gisteravond uit mijn boomhut stapte. Net alsof ze iets in hun schild voeren dat het maanlicht niet verdragen kan... Eerlijk gezegd vind ik het heel naar.
Van Mara kreeg ik gisteren in elk geval een lief berichtje. Dat helpt.

Er is een nieuw dier bij, het zegt nog niet veel en wilde ook nog niet mee dansen, maar het heeft wel hele mooie vleugels, als van een libelle. De snuit is een beetje als een vliegtuig en ik houd wel van vliegtuigen, als ze tenminste niet te groot zijn.

Intussen is het nog maar zeven nachtjes slapen voor mijn verjaardag en dan ben ik negen! En negen is al bijna tien... Ik heb ontzettende zin in mijn feestje. Misschien ga ik de kok die zo sportief is vragen of hij een lekker recept voor me weet om te maken voor mijn vriendjes. Maar ik weet nog niet eens wie er allemaal gaan komen. Jij toch wel he?

Met zoveel zon vandaag zullen de schaduwen vannacht wel helder zijn. Ik hoop dat de dieren weer normaal tegen me doen. Zou ik iets verkeerds hebben gezegd? Vannacht gaan we weer lekker dansen en in de plassen stampen en we spelen verstoppertje, de dieren en ik, achter alle huisjes en caravans van Babylon.

Wisten jullie dat ik rechtstreeks afstam van de bouwers van het oude Babylon? Mijn overgrootopa heeft me wel eens in een droom verteld van de Ishtar-poort die hij heeft gemaakt. Het is een poort van het diepste blauw met gouden dieren. Een paar van die dieren heb ik ook al weer in ons Babylon teruggezien en ze vertellen de mooiste verhalen. Het is zo bijzonder dat elk dier zijn eigen verhaal heeft. Soms vertellen ze mij er eentje en een enkele keer raken die verhalen met elkaar verbonden zodat Babylon één groot verhaal wordt, en dat is heerlijk. 'Babylon' betekent 'de stad van de verspreiding der stammen' maar ons Babylon wil juist de bewoners van de 'stammen' van Delft bij elkaar brengen en als ik de schaduwen zie van wat er overdag allemaal gebeurt in mijn dorp, dat geloof ik dat dat ook werkt. Want mensen hebben ook allemaal hun eigen verhaal en in Babylon komen die verhalen bij elkaar. Het mooiste zou zijn als ze allemaal bij elkaar komen tot één groot verhaal op mijn verjaardag...
Ik droom graag zoals je begrijpt...

dromerige groetjes van Lotte

20-aug-2008

Vanuit mijn boomhut in de hoogste boom bij het spoor zie ik Babylon weer groeien. Het wordt mooier en kleuriger dan het ooit geweest is! Mijn overgrootopa (van die toren) zou trots op ons zijn. Mijn vriend de giraf, die Rinné ‘Gaat naar de Bakker’ gedoopt heeft, heeft me al zien zitten, maar is verder te druk met grazen van het dak. Er zou ook een verhaal in de Delftse Post hebben gestaan, maar die krant komt niet hier in de boomhut. Ze bewaren vast wel een exemplaar voor me, denk je niet?

Toen ik de tot slijm verregende hangende dieren vond, moest ik wel heel erg huilen en toen hoorde ik ook nog dat de vakantie te zwaar was geweest voor een cavia bij een van de kleine kunstenaars thuis…
Gelukkig merk ik elke avond als ik opsta dat de kinderen en de kunstenaars (what’s the difference?) weer hard gewerkt hebben om het verlies goed te maken. Tugba en haar broertje Onur hebben druk gekleid, zag ik. Als het nu weer hard regent neem ik de kleibeesten mee en schuil ik in mijn huisje, samen met de Vliegende Hollandster en haar vriendinnen en dan drinken we thee met een koekje (ik heb een tweede gepikt, hihi!).

In de maneschijn ziet ons Babylon er heel sprookjesachtig uit en ik ben gek op sprookjes. Elke nacht dans ik met de dieren, al is Gaat naar de Bakker wel wat houterig. De vlinders en andere vliegbeesten maken prachtige patronen in de lucht. Sommige dieren bleven liever binnen, die heb ik maar paar suikerklontjes gegeven voor de energie, misschien dat ze vannacht wel komen dansen. We hebben muziekinstrumenten zoals de Didgeredoos en drums, die we bespelen met de wind en de regen, heerlijk. De Didgeredoo moet je eigenlijk met je buik bespelen en als ik het geluid hoor voel ik dat ook weer in mijn buik, dus in wezen is het een instrument van buik tot buik. Brmmm…

Soms zie ik ’s nachts de schaduwen van kinderen die overdag gewerkt hebben. Vannacht was er de schaduw van een jongetje…die vind ik wel heel lief. Ik denk dat ik misschien een beetje verliefd ben…Als ik nou maar wist hoe hij heet! Weten jullie het? Schrijf het maar bij de reacties. Stiekem hoop ik dat hij ook op mijn verjaardagsfeest komt.
O ja! Mijn verjaardagsfeest! Ik ben zo zenuwachtig, als alles maar goed gaat en vooral: als iedereen maar komt. Het zou zo leuk zijn als Snuffie ook komt, en Schill en Mu!s, o, en Lachenbekje. En nu mis ik Drakulé al, en Slijmie, en Grom en natuurlijk dhr. Worst…maar die zijn dus weggespoeld…
Mijn moeder, Dunya, zegt dat ik me er niet te veel van voor moet stellen. Het kan dan alleen maar tegenvallen, zegt ze. Echt zo’n moeder-opmerking. Ik vind het juist heerlijk om erover te dromen en als het dan tegenvalt, heb ik in elk geval de dromen gehad! Nog acht nachtjes slapen!!!

Droom ze,
Kusje van Lotte

Derde dag van de bouw van ons Babylondorp.

Tis prachtig weer. te warm eigenlijk voor de bouwers.
Toch gaan ze stug door.

Het vordert. 's Avonds is het al gezellig, als de bouwers aan hun vuur zittten, en de muurschrijvers er weer zijn.

De huisjes worden geverfd, de caravans ook.
Voor beheerder Henk is het allemaal al heel gewoon.
Overmorgen ligt de dansvloer.
Dan krijgt ook het grote energiehuis een nieuwe kleur, dan is dat niet meer zo grauw.

Ik kan niet wachten tot het af is, dan komen de dieren weer terug.
Ik heb ze gemist al die maanden.

groetjes van Lotte.

Vandaag is het maandag 4 augustus.
Babylon wordt weer opgebouwd!
Ik ben er even, ze wordt weer mooi!
Veel mooier dan vorig jaar. Toen vond ik het best gezellig, maar het was groot en kaal.
Dit jaar is er veel groen, en ik heb al bramen geplukt.

Er wordt hard gewerkt. Vandaag staan drie huisjes, een caravan en twee tenten.
Het geheime huis staat ook al :) Sssst.
Het waaide, maar gelukkig scheen ook de zon.

We kregen bezoek van muurschrijvers van de Irenetunnel, normaal verzamelen ze zich vlakbij, bij het energiehuis, vannacht waren ze bij ons aan de picknicktafel.
Ze zijn blij dat Babylon weer neerstrijkt, ze verheugen zich op augustus.
Ze duwden met beheerder Henk zijn caravan voor de poort van ons dorp, die staat nu op de goede plek.
Vannacht slaapt Henk op de bank, morgen haalt hij zijn bed.

Arash de kok kwam kijken. Hij zoekt een mooie plek voor zijn eethuis.
Volgens mij weet hij het nog niet precies. Misschien in de tent? hij kijkt nog.

Over een week staat alles op zijn plek.
De dansvloer, het kampvuur, de lampjes, en ook het energiehuis is dan geschilderd.

Morgen komt de vijver, en nog drie andere huisjes.
De daken krijgen een extra blauw dak, tegen de regen.
Bouwmeester Boudewijn zorgt daarvoor.

Suus en Suus zijn al naar huis.
Suus1 heeft een hondje die ook aandacht wil en Suus2 moet bier tappen vanavond en morgen is ze er niet, dan komt haar moeder.
Misschien komen ze even kijken.

Volgende week komen de bewoners!
Joepie! het gaat beginnen.
Ik vind het spannend, het worden vast drie leuke weken, en dan is mijn verjaardag...
Ik hoop dat er veel vriendjes komen.